Στο πρόσφατο πανευρωπαϊκό καρδιολογικό συνέδριο (2012) υπήρξε μια πρωτοφανής σε αριθμό ομοβροντία 6 νέων κατευθυντήριων οδηγιών (guidelines). Ανάμεσά τους, το μεγαλύτερο ίσως ενδιαφέρον τράβηξαν οι αναθεωρημένες οδηγίες για την κολπική μαρμαρυγή, που ήρθαν να συμπληρώσουν εκείνες του 2010. Τι αλήθεια άλλαξε μέσα σε δύο χρόνια; Δύο μείζονα γεγονότα, όπως γράφει και η εισαγωγή των νέων οδηγιών. Η επέλαση των νέων αντιπηκτικώνπριν καλά καλά εγκριθούν για να κυκλοφορήσουν και η έντονη αμφισβήτηση της ασφάλειας της δρονεδαρόνης (Μultaq),μετά τη διακοπή λόγω αυξημένου αριθμού θανάτων της μελέτης PALLAS και της αναφοράς περιστατικών σοβαρής ηπατοτοξικότητας του φαρμάκου.

Τα Guidelines του 2010 της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας για την κολπική μαρμαρυγή πιστεύω πως ήταν τα πρώτα που έπληξαν καίρια την αξιοπιστία τους, για να ακολουθήσουν και άλλα μέσα στην τελευταία τριετία.1 Η Ιατρική Βασισμένη σε Ενδείξεις (Evidence Based Medicine), που θα έπρεπε να εκφράζουν, σημαίνει αντικειμενική εκτίμηση του πιθανού οφέλους σε σχέση με τον κίνδυνο αλλά και το κόστος. Αυτό επιτυγχάνεται με τον συνδυασμό της κλινικής εμπειρίας ομάδας ειδικών και των αποτελεσμάτων της επιστημονικής έρευνας. Η εμπειρία της ομάδας των ειδικών δίνει τις «classes of recommendations, Ι,ΙΙa,IIb, ΙΙΙ» και η έρευνα τα «levels of evidence, Α, Β, C». Η αξιολόγηση της δρονεδαρόνης σαν ΙΑφάρμακο στην διατήρηση του φλεβοκομβικού ρυθμού σε ασθενείς με παροξυσμική ή επίμονη κολπική μαρμαρυγή ή μετά από ανάταξη ήταν μια εξαιρετικά δυσάρεστη έκπληξη για μένα και για όσους είχαν διαβάσει προσεκτικά τις μελέτες για το φάρμακο που είχαν δημοσιευθεί μέχρι το 2010. Η μελέτηANDROMEDA είχε περισσότερους θανάτους με τη δρονεδαρόνη παρά με το εικονικό φάρμακο, η μελέτηDIONYSOS είχε βρει την αμιωδαρόνη δύο φορές αποτελεσματικότερη της δρονεδαρόνης, ενώ μόνο η μελέτηATHENA έδειξε σε ασθενείς χαμηλού κινδύνου μια μικρή υπεροχή της δρονεδαρόνης έναντι του εικονικού φαρμάκου (placebo) στον αριθμό των εισαγωγών στο νοσοκομείο (hospitalization). Δυστυχώς, στην τελευταία μελέτη οι συγγραφείς εκτός από τα «Greek names», που έκαναν κάποιους στην Ελλάδα να δηλώσουν εθνικά υπερήφανοι, χρησιμοποίησαν και τα «Greek statistics». Αθροίζοντας ένα πρωτεύoν καταληκτικό σημείο (θάνατος) με ένα δευτερεύoν και για πολλούς τριτεύoν (νοσηλεία), παρουσίασαν την δρονεδαρόνη στατιστικά ανώτερη του placebo στους «θανάτους και στις νοσηλείες».

Η κολπική μαρμαρυγή είναι μια ιδιαίτερα συχνή αρρυθμία που εμφανίζεται σε διάφορες παθολογικές καταστάσεις, όπως υπέρταση, έμφραγμα μυοκαρδίου, βαλβιδοπάθειες, αλλά και σε άτομα χωρίς εμφανή οργανική νόσο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους. Αν στο γενικό πληθυσμό η επίπτωση είναι 2%, στη χώρα μας θα πρέπει να αφορά περίπου 200.000 ασθενείς. Υπάρχει επομένως μια μεγάλη «αγορά», όπως συνηθίζεται δυστυχώς να λέγεται και στην ιατρική, γύρω από τη θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής, η οποία συνεχώς μεγαλώνει, καθώς αυξάνει ο αριθμός των ηλικιωμένων ατόμων. Εκτός από την αντιμετώπιση της βασικής νόσου, αλλά και της ίδιας της αρρυθμίας, κύριο μέλημα της θεραπείας είναι και η πρόληψη ενός εμβολικού αγγειακού εγκεφαλικού επεισοδίου (ΑΕΕ) με τη χρήση αντιπηκτικών φαρμάκων που εμποδίζουν το σχηματισμό θρόμβων στην καρδιά, οι οποίοι με τη σειρά τους μπορούν να προκαλέσουν ΑΕΕ σε ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών. Υπολογίζεται πως το 15% του συνόλου των ΑΕΕ οφείλονται στην κολπική μαρμαρυγή. 

Tα λεγόμενα κουμαρινικά αντιπηκτικά, με κύριους εκπροσώπους τη βαρφαρίνη και τηνασενοκουμαρόλη (το γνωστό μας Sintrom), αποδείχθηκαν για πάρα πολλά χρόνια ιδιαίτερα αποτελεσματικά για την πρόληψη των ΑΕΕ σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή, με εύκολη χορήγηση μια φορά την ημέρα, εξατομικευμένη για κάθε άρρωστο δόση και χαμηλό κόστος, ενώ για την περίπτωση αιμορραγίας από τραυματισμό ή υπερδοσολογία υπάρχει αποτελεσματικό αντίδοτο. Το μειονέκτημα αυτών των αντιπηκτικών είναι η ανάγκη των συχνών, κυρίως στην αρχή της θεραπείας, αιματολογικών εξετάσεων (χρόνος προθρομβίνης ή INR) για την εξατομίκευση της δόσης, ώστε να υπάρχει το μεγαλύτερο θεραπευτικό όφελος με τον μικρότερο κίνδυνο αιμορραγίας.

Αυτό κυρίως το μειονέκτημα  ήρθαν να καλύψουν τα νέα αντιπηκτικά φάρμακα για την κολπική μαρμαρυγή, την ταλαιπωρία δηλαδή των ασθενών και των γιατρών τους από τις συχνές αιματολογικές εξετάσεις, ιδιαίτερα σε δύσκολα ρυθμιζόμενες περιπτώσεις, και από αυτή την άποψη και μόνο θα μπορούσαν να θεωρηθούν μια σημαντική καινοτομία και πρόοδος στην θεραπεία της κολπικής μαρμαρυγής. Προϋπόθεση βέβαια είναι να αποδειχθεί, όχι μόνο στις κλινικές μελέτες αλλά και στην κλινική πράξη, ότι είναι τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματικά με τη βαρφαρίνη, ότι δεν υστερούν σε παρενέργειες και ότι δεν θα χρειασθούν και αυτά σε βάθος χρόνου αιματολογική  παρακολούθηση. Μέγα πρόβλημα βέβαια, που συζητείται σε όλο τον κόσμο, αποτελεί η τεράστια διαφορά κόστους των νέων φαρμάκων συγκριτικά με τη βαρφαρίνη.Είναι αυτονόητο πόσο ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα είναι το οικονομικό κόστος για χώρες με την οικονομική κατάσταση της δικής μας. Πριν από ένα χρόνο  μάλιστα η Καρδιολογική Επιθεώρηση δημοσίευσε για αυτό το θέμα άρθρο ανασκόπησης.2 

[ Διαβάστε προσεκτικά όλο το άρθρο. Οι ευρωπαίοι πρωταθλητές στις κομπίνες! ]

Η κλοπιδιγρέλη 
(με το πιο γνωστό εμπορικό όνομα Plavix), φάρμακο απαραίτητο μέχρι πρόσφατα, μαζί με την ασπιρίνη, για ασθενείς με τοποθέτηση stent στα στεφανιαία αγγεία, βρέθηκε ξανά στο στόχαστρο των νέων ευρωπαϊκών κατευθυντήριων οδηγιών (guidelines) για το οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Οι νέες αυτές οδηγίες συστήνουν τη χρήση της μόνο στην περίπτωση που δεν είναι διαθέσιμα ή αντενδείκνυνται τα νέα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα, η πρασουγρέλη (Efient) και η τικαγκρελόρη (Brilique).1 Η σύσταση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τις επίσης πρόσφατες οδηγίες της αμερικανικής καρδιολογικής εταιρείας (AHA),οι οποίες συστήνουν τη χρήση και των τριών φαρμάκων, τα οποία θεωρούν ισάξια, σε ασθενείς με οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και τοποθέτηση stent.2 Η σαφής προτίμηση των ευρωπαϊκών οδηγιών στα νέα αντιαιμοπεταλιακά είχε φανεί, με την ίδια διατύπωση και στις οδηγίες του 2011 για τα οξέα στεφανιαία σύνδρομα.3

Τις μέρες αυτές άλλος για περισσότερο χρόνο (σαράντα μέρες), άλλος για λιγότερο νηστεύουμε τηρώντας τις θρησκευτικές μας παραδόσεις.

Τι συμβαίνει όμως διατροφικά με την νηστεία; Συμβάλλει το ίδιο η διατροφική αποτοξίνωση στην σωματική μας υγεία όσο και η ηθική αποτοξίνωση στην ψυχική μας ανάταση;

Ενεργειακά δεν φαίνεται να έχουμε διαφορές με την φυσιολογική μας διατροφή. Αν εξαιρέσουμε τις αυστηρές νηστείες (μόνο λαχανικά, όχι λάδι ) παρατηρείται μόνο μια μικρή διαφοροποίηση στα μακροστοιχεία της ενεργειακής πρόσληψης, δηλαδή κατά την νηστεία αυξάνεται η πρόσληψη ενέργειας που προέρχεται από υδατάνθρακες και μειώνεται αυτή που προέρχεται από λίπη και πρωτείνες. Η μείωση του λίπους και ειδικά του κορεσμένου (που προέρχεται από τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα κρέατα), πραγματικά μας αποτοξινώνει συμβάλλοντας στην βελτίωση της υγείας μας.

Ωστόσο, ιδιαίτερα την προσοχή μας θα πρέπει να την εστιάσουμε σε αυτούς που δεν τρώνε ψάρι, μειώνοντας έτσι την πρόσληψη στο διαιτολόγιό τους των περίφημων πλέον ω-3 λιπαρών οξέων, και πιο συγκεκριμένα του DHA και του EPA. Τα δύο αυτά λιπαρά οξέα θεωρούνται απαραίτητα για την καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος και της πνευματικής μας ανάπτυξης και η έλλειψή τους προκαλεί νευρικές διαταραχές και κατάθλιψη.

Κανείς βέβαια δεν ισχυρίζεται πως τέτοια φαινόμενα συμβαίνουν σε αυτούς που νηστεύουν, ωστόσο δεν θα πρέπει να αποκλείσουμε την πιθανότητα σε αυτούς που είτε νηστεύουν για μεγάλο χρονικό διάστημα είτε/ και είχαν προ νηστείας χαμηλές προσλήψεις σε ω-3 λιπαρά οξέα.

Ποιο είναι το κύριο πλεονέκτημα της νηστείας;

Το μεγάλο όμως διατροφικό πλεονέκτημα της νηστείας είναι η αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών. Έτσι, ενώ η μέση κατανάλωση φυτικών ινών στις αναπτυγμένες χώρες είναι 12-18 γραμ./ μέρα με RDA (μέση ημερήσια διαιτητική πρόσληψη) 30γραμ. τη μέρα παρατηρήθηκε ότι λόγω της αυξημένης κατανάλωσης φρούτων λαχανικών και οσπρίων φτάνει τα 30-42 γραμ τη μέρα. Είναι γνωστό πως οι φυτικές ίνες μειώνουν τα επίπεδα λιπιδίων και γλυκόζης στο αίμα, συμβάλλουν στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας και προφυλάσσουν από ορισμένες μορφές καρκίνου.

Επίσης, με την αυξημένη κατανάλωση λαχανικών, φρούτων, ακατέργαστων δημητριακών και λαδιού (κυρίως ελαιολάδου) θωρακίζουμε τον οργανισμό μας με καροτίνες (β-καροτίνη,λικοπίνη ), βιοφλαβονοειδή (κουερσιτίνη)και βιταμίνες που είναι γνωστά πλέον για την αντιοξειδωτική τους δράση και την τόνωση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Τι συμβαίνει με την έλλειψη διαφόρων θρεπτικών συστατικών που παρατηρούνται κατά τη νηστεία;

Η μειωμένη πρόσληψη πρωτείνης δεν επηρεάζει το ισοζύγιο αζώτου του οργανισμού, ειδικά όταν γίνεται για μικρό χρονικό διάστημα. Η μη κατανάλωση κρέατος σχετίζεται με τη μειωμένη πρόσληψη σιδήρου. Είναι γνωστό πως ο σίδηρος που υπάρχει στο φυτικό βασίλειο έχει χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα, δηλαδή απορροφάται σε μικρές ποσότητες, εξαιτίας ορισμένων συστατικών (π.χ φυτικό οξύ, τανίνες) που υπάρχουν στις τροφές αυτές. Δεν είναι όμως ο σίδηρος επίσης η βιταμίνη β-12 και το φυλλικό οξύ, δυο βιταμίνες που σχετίζονται με την ανάπτυξη των ερυθροκυττάρων, προσλαμβάνονται και αυτές σε μικρές ποσότητες γιατί κατά κύριο λόγο βρίσκονται στο ζωικό βασίλειο.

Έτσι, για τα τρία αυτά στοιχεία: σίδηρο, β12, φυλλικό οξύ, παρατηρούνται χαμηλές συγκεντρώσεις τους στο αίμα σε παρατεταμένη νηστεία. Συμπτώματα δεν εμφανίζονται απαραιτήτως αν δεν υπάρχει προ νηστείας μειωμένη πρόσληψή τους ή δεν έχουμε αυξημένες απώλειες σιδήρου κατά τη διάρκεια της νηστείας (π.χ αιμορραγίες, έμμηνος ρύση). Συμπερασματικά, ειδικότερα για τις γυναίκες που νηστεύουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και για να αποφευχθούν η εύκολη κόπωση, οι ζαλάδες και η αδυναμία, θα πρέπει να καταναλώνονται όσπρια, δημητριακά (συνήθως είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο), ενώ πολύ καλή πηγή αποτελούν και τα θαλασσινά. Επίσης, θα πρέπει να αυξήσουμε την πρόσληψη βιταμίνης C που αυξάνει την απορρόφηση σιδήρου.

Συμπερασματικά πόσο ωφέλιμη ή επικίνδυνη είναι η νηστεία;

Αναμφίβολα λοιπόν, η νηστεία όταν γίνεται για μικρό χρονικό διάστημα συμβάλλει πραγματικά στη σωματική μας αποτοξίνωση. Ιδιαίτερη προσοχή και τη γνώμη του ειδικού χρειαζόμαστε όταν νηστεύουμε για μεγάλο χρονικό διάστημα, γιατί στερούμε από τον οργανισμό μας ορισμένα δυσαναπλήρωτα θρεπτικά συστατικά που κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να είναι επικίνδυνα.

Παπαλαζάρου Αναστάσιος, Κλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος, PhD 29-2-2012

 

 

Τα φάρμακα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα:

1ον) Πρωτότυπο φάρμακο είναι: το φάρμακο που έχει ανακαλύψει μια φαρμακοβιομηχανία έχει κάνει επιστημονική έρευνα, έχει περάσει όλα τα στάδια ιατρικών μελετών και έχει πάρει επίσημα την κρατική έγκριση (συνήθως απο τον αμερικάνικο FDA). Καλύπτεται απο διεθνή πατέντα διάρκειας 10-20 ετών για παγκόσμια μονοπώληση του φάρμακου.


2ον) Γενόσημο φάρμακο (generics) είναι: το αντίγραφο ενός πρωτότυπου φάρμακου που έχει λήξει η πατέντα μετά απο 10-20 χρόνια εκμετάλευσης του πρωτότυπου, είναι ίδιο ή με μικρή διαφορά στην χημική ένωση η στα έκδοχα, έχει παρόμοια ή ίδια αποτελεσματικότητα, την ίδια θεραπευτική αξία, τις ίδιες ή λιγότερες παρενέργειες και φαρμακοδυναμική με το πρωτότυπο, κυκλοφορεί μετά απο έγκριση του ΕΟΦ, αφού έχουν γίνει πρώτα κλινικές μελέτες, βιοϊσοδυναμίας κλπ. Είναι επώνυμα φάρμακα (brand name).


3ον) Γενόσημα φάρμακα παράγουν: οι ανταγωνίστριες φαρμακοβιομηχανίες αλλά και η ίδια η φαρμακοβιομηχανία που έχει το πρωτότυπο μαζί με τις θυγατρικές της (comarketing) λόγω ανταγωνισμού για να μην μειωθεί ο τζίρος. Συνήθως οι γιατροί προτιμούν την φαρμακοβιομηχανία με το πρωτότυπο και στα αντίγραφά της, γιατί έχουν την εμπειρία 10-20 χρόνων με το πρωτότυπο. Είναι θέμα αξιοπιστίας όταν ο γιατρός σέβεται τους ασθενείς του και θέλει να έχει το καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα και έχει καλή εμπειρία απο το πρωτότυπο άρα και στο αντίγραφο. Τα γενόσημα του εξωτερικού που εισάγονται έχουν την τιμή του πρωτότυπου ενώ τα γενόσημα που παράγονται ή συσκευάζονται απο τις ελληνικές φαρμακοβιομηχανίες στοιχίζουν 30% φθηνότερα απο το πρωτότυπο. Αυτό το επιβάλει η ελληνική νομοθεσία για το φάρμακο.

Το Ασφαλιστικό βασιζόταν στη δημογραφική «πυραμίδα» που προέβλεπε ότι θα υπάρχουν πάντα περισσότεροι νέοι για να χρηματοδοτούν τους γηραιότερους. Αποδείχτηκε (αυτ)απάτη. Και όσοι δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα ας παραδεχτούν ότι παίζουν «αεροπλανάκι» με θύματα τα ίδια τα εγγόνια τους 
 
 
Γιώργος Στρατόπουλος - Protagon.gr
 
Η συζήτηση για μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού επανέρχεται. Με δυσπιστία, καχυποψία, νοσταλγία του παρελθόντος και άρνηση της πραγματικότητας και, κυρίως, με μπόλικη παραπληροφόρηση και σοκαριστική άγνοια (εδώ). 
Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, τα βασικά, για να έχει ουσία η συζήτηση. 
 
– Η μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού και ο μετασχηματισμός της δομής του δεν είναι ζήτημα ιδεολογικής αντιπαράθεσης αλλά αμετάκλητης δημογραφικής πραγματικότητας. Οι δυσμενείς δημογραφικές εξελίξεις καθορίζουν το πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων του ασφαλιστικού συστήματος. 
 
– Με όρους όπως κεφαλαιοποιητικό σύστημα, επαγγελματικά ταμεία (2ος πυλώνας) και ιδιωτική ασφάλιση (3ος πυλώνας) καλό είναι να εξοικειωθούμε, γιατί είναι εργαλεία επίλυσης του προβλήματος. Όχι επειδή ο κόσμος γίνεται νεοφιλελεύθερος ή λιγότερο αλληλέγγυος, αλλά επειδή γερνάει, επειδή λιγοστεύουν οι γεννήσεις και αυξάνεται το προσδόκιμο ζωής. 
 
Πριν εξηγήσουμε αναλυτικά τη σχέση Δημογραφικού-Ασφαλιστικού, ας ξεδιαλύνουμε μια παλιά αυταπάτη. Το διανεμητικό σύστημα ασφάλισης δεν είναι διαγενεακά αλληλέγγυο ούτε δίκαιο. Για μια σύντομη περίοδο του ανθρώπινου πολιτισμού, η δημογραφική συγκυρία επέτρεψε στο διανεμητικό ασφαλιστικό σύστημα να εμφανίζει μια επίφαση διαγενεακής αλληλεγγύης και δικαιοσύνης. Η εποχή αυτή παρήλθε ανεπιστρεπτί. 
 
Το Διανεμητικό Αεροπλανάκι 
 
Το Αεροπλανάκι ήταν ένα δημοφιλές παιχνίδι στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 στην Αθήνα. 
 
Ο επιβάτης, πλήρωνε ένα εικονικό εισιτήριο για μια εικονική πτήση καταβάλλοντας 20.000 δραχμές (πραγματικές). Στη συνέχεια έπειθε δύο νέους πρόθυμους να επιβιβαστούν καταβάλλοντας και εκείνοι το αντίτιμο του εισιτηρίου και αυτόματα ο αρχικός επιβάτης αναβαθμιζόταν σε αεροσυνοδό. 

Ο χαιρετισμός του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στη συνεστίαση της ΠΕΑΕΑ - ΔΣΕ

 

Ο Γρ. Τουγλίδης
Ο Γρ. Τουγλίδης
Φίλες και φίλοι,

 

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Με μεγάλη χαρά βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας, ανάμεσα σε φίλους και συντρόφους, ανάμεσα σε αγωνιστές της ΕΑΜικής Αντίστασης, του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.

Ανάμεσα σε φίλους και απογόνους αυτής της γενιάς, που με τη δράση τους κρατούν ζωντανές τις ηρωικές σελίδες που έγραψε ο λαός μας, με μπροστάρη το ΚΚΕ.

Πάντα με αφορμή αυτές τις εκδηλώσεις, στην αρχή της χρονιάς, η σκέψη μας πάει σ' αυτούς που δεν είναι πια κοντά μας. Σ' αυτούς που έφυγαν πλήρεις ημερών, ορθοστατούντες και ορθοβαδίζοντες. Σ' αυτούς του τα έδωσαν όλα για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Σ' αυτούς που έπεσαν σε άνιση μάχη και αγώνα για τη ζωή του λαού μας, για να ζήσουμε εμείς οι νεότεροι, τα παιδιά μας, καλύτερες μέρες. Για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, καταπίεση, πολέμους. Η παρακαταθήκη που μας άφησαν είναι πολύτιμη.

Σήμερα και από δω, απ' αυτή την εκδήλωση, απευθύνουμε κάλεσμα συμπόρευσης με το ΚΚΕ σε όλες τις μάχες που έχουμε μπροστά μας. Στις εκλογικές μάχες, στις καθημερινές μάχες στους τόπους δουλειάς, στις γειτονιές.

Μετά από μαζικές, αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις που έγιναν σε πόλεις της Γαλλίας, αλλά και την προσωρινή αναδίπλωση της κυβέρνησης Μακρόν, πήρε νέες διαστάσεις και στη χώρα μας η συζήτηση για τη «δυναμική» των λεγόμενων «κίτρινων γιλέκων».

Πρόκειται για το νεοεμφανιζόμενο «κίνημα γενικής αγανάκτησης», που ξεκίνησε ως αντίδραση στις μεγάλες αυξήσεις των τιμών στα καύσιμα, τις οποίες η κυβέρνηση Μακρόν επιτάχυνε στην κατεύθυνση της «μετάβασης» σε πιο «φιλικές προς το περιβάλλον» μορφές Ενέργειας, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου σχεδιασμού για τα επιχειρηματικά ανοίγματα του γαλλικού κεφαλαίου, προκειμένου να διεκδικήσει μερίδια σε «ανερχόμενους» τομείς της οικονομίας («πράσινη οικονομία»), με σημαντικά περιθώρια κέρδους διεθνώς. Δεν αφορά, δηλαδή, μόνο σχεδιασμούς για δραστική μείωση της χρήσης ντίζελ ή αμόλυβδης, αλλά συνολικότερα την προώθηση νέου τύπου αυτοκινήτων κ.τ.λ.

Οι κινητοποιήσεις πήραν το όνομά τους από το κίτρινο γιλέκο (υπάρχει σε όλα τα οχήματα στη Γαλλία για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης) που φορούν όσοι συμμετέχουν σε αυτές, με συνθήματα όπως «Μακρόν παραιτήσου», «Μακρόν, κλέφτη - ψεύτη, είμαστε το 99%» κ.λπ. Το ζήτημα έχει και γεωπολιτικές προεκτάσεις, όπως προδίδει η συζήτηση γύρω από την εμπλοκή του πρώην συμβούλου του Αμερικανού Προέδρου Στιβ Μπάνον, που επιχειρεί να συντονίσει στην ΕΕ αστικές εθνικιστικές δυνάμεις, ανάμεσά τους και τον «Εθνικό Συναγερμό» της Λεπέν.

Τα συνθήματα, τα αιτήματα, ο προσανατολισμός και ο τρόπος οργάνωσης των κινητοποιήσεων, όπου σε μεγάλο βαθμό αξιοποιούνται τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θυμίζουν αρκετά τα λεγόμενα «κινήματα» των «αγανακτισμένων» και της «πλατείας», που κάθε άλλο παρά «αυθόρμητα» ήταν.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Δ. ΓΑΡΔΙΚΑΣ
 
Ομότιμος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών
 
 
Στη μακρά μου ιατρική ζωή έζησα τη δόξα της Παθολογίας, τη βαθμιαία καθίζηση της και τη σημερινή κατάντια της. Έτσι, η ιατρική μου αυτοβιογραφία είναι, κατά κάποιο τρόπο, συγχρόνως και η ιστορία της ραγδαίας εξαθλίωσης της Παθολογίας.
Τον Δεκέμβριο του 1936, ευθύς μόλις τελείωσα την στρατι­ωτική μου θητεία, έγινα στον Ευαγγελισμό άμισθος υποβοηθός στην Παθολογική Κλινική που διηύθυνε ο Δ. Κομνηνός, άρι­στος κλινικός της εποχής του. 

Εκεί, από το 1936 μέχρι το 1945, επί 8 δηλαδή χρόνια, προήχθηκα διαδοχικά από άμισθο υποβοηθό σε άμισθο υποβοηθό με καθήκοντα βοηθού, άμισθο εξωτερικό βοηθό, έμμισθο βοηθό ιατρείου, εσωτερικό βοηθό, άμισθο επιμελητή ιατρείου, έμμισθο επιμελητή ιατρείου και τέλος, έμμισθο επιμελητή κλινικής. Η τόσο βραδεία ανέλιξή μου μη φαντασθείτε ότι οφειλόταν μόνο στο χαμηλό I.Q. μου, αλλά και στην στενότητα των θέσεων.
Ο Ευαγγελισμός, στις δόξες του τότε, είχε 4 παθολογικές κλινικές. Την Α' Παθολογική Κλινική διηύθυνε ο Π. Βατσινέας που ήταν Παθολόγος - καρδιολόγος. Γι' αυτό η κλινική του είχε 3 επιμελητές αντί για δύο. Ο γ’ ήταν επιμελητής Καρδιολογικού εργαστηρίου του οποίου ο εξοπλισμός περιοριζόταν σε έναν ΗΚΓράφο των 3 βέβαια απαγωγών. Την Δ' Παθολογική Κλινική διηύθυνε ο μακαρίτης Ν. Τσαμπούλας. Κι αυτή είχε 3 επιμελητές. Ο γ' ήταν υπεύθυνος για το εργαστήριο ανταλλα­γής της ύλης, που διέθετε μόνο ένα μηχάνημα προσδιορισμού βασικού μεταβολισμού.
Κλινικές υποειδικοτήτων Παθολογίας δεν υπήρχαν, αν και κάθε Παθολογική κλινική είχε συνήθως ένα ιδιαίτερα προσφι­λές θέμα. Η Β', στην οποία υπηρετούσα, είχε ως τέτοιο θέμα την Αιματολογία. Κλινικές ειδικοτήτων λ.χ. Καρδιολογίας, Ρευ­ματολογίας, Ενδοκρινολογίας κ.λ. δεν υπήρχαν. Εμείς ως πα­θολόγοι τα αντιμετωπίζαμε όλα, και με τα τότε δεδομένα θα έλεγα επιτυχώς. Η θνητότητα στις παθολογικές κλινικές ήταν περί το 8%. Φαντάζομαι και τώρα τόση θα είναι.

Η σημαντική αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης από το 1950 και μετά οφείλεται τουλάχιστον κατά το ήμισυ στην πρόοδο της ιατρικής επιστήμης. Περίπου 90% της αύξησης του προσδόκιμου αποδίδεται στη μείωση των θανάτων κατά τη βρεφική ηλικία, κυρίως στα μωρά κάτω από 2,5 κιλά, όπως και στη μείωση των θανάτων από καρδιαγγειακές παθήσεις. 

Η επικρατούσα άποψη είναι ότι τουλάχιστον το 50% του συνολικού περιορισμού των θανάτων αυτών είναι αποτέλεσμα καινοτομιών στην ιατρική. Υπολογίζεται ότι το κόστος παροχών υγείας αυξανόταν πριν από την οικονομική κρίση κατά περίπου 10% κάθε χρόνο ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης και εφαρμογής νέων τεχνικών στην ιατρική.

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΕΡΟΥΛΑΚΟΣ*


Η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση προκάλεσε μείωση των δαπανών στα περισσότερα κράτη της Ε.Ε. σε όλους τους τομείς συμπεριλαμβανομένης της υγείας.

Η μείωση των δαπανών επετεύχθη ελαττώνοντας τους μισθούς του προσωπικού, συμπιέζοντας το κόστος αγοράς φαρμάκων και υλικοτεχνικού εξοπλισμού, καθυστερώντας και διακόπτοντας χρηματοδότηση για έργα υλικοτεχνικής υποδομής, μειώνοντας πληρωμές για ιατρικές επεμβάσεις και αυξάνοντας τον χρόνο στις λίστες αναμονής για νοσηλεία και χειρουργικές επεμβάσεις.

1. ΟΤΙ ΝΑ'ΝΕ

Δηλαδή θα χάνεις μία ημέρα για την επίσκεψη-ουρά στον οικογενειακό γιατρό και άλλη μία μέρα για να πας στον κανονικό γιατρό. Ωραία τώρα λύθηκαν (και) τα υγειονομικά μας.

Και όταν ο οικογενειακός λείπει για τον οποιοδήποτε λόγο ή βρίσκετε διακοπές τί κάνεις? άσε το βρήκα ψάχνεις άλλον -τον πόνο σου θα κοιτάς τώρα?

Οπότε εάν υπάρχουν 20 ασθενείς που θέλουν καρδιολόγο ,20 που θέλουν πνευμονολόγο ,20 που θέλουν ανδρολόγο και 20 που θέλουν γυναικολόγο ο οικογενειακός γιατρός (παθολόγος) θα διώξει όλους τους ασθενείς του (παθολογικό) να εξετάσει τους υπόλοιπους 80 (τουλάχιστον) ημερησίως και να τους παραπέμψει στους ειδικούς ιατρούς που θα πήγαιναν από την αρχή!! καθότι ο οικογενειακός ιατρός είναι υπερ-επιστήμων και γνωρίζει τα πάντα για όλες τις ασθένειες!! και έχει όλα τα όργανα και άπειρο χρόνο όπως και οι άρρωστοι.

Η σύγκλειση του ανοικτού ωοειδούς τρήματος (PFO) με «ομπρέλα» δεν προφύλαξε τους ασθενείς από νέο εγκεφαλικό επεισόδιο και στις δύο μελέτες που ανακοινώθηκαν πρόσφατα (RESPECT και PC-Trial).1 Είχαν προηγηθεί τα επίσης αρνητικά αποτελέσματα της μελέτης CLOSURE Ι2 και πάλι σε ασθενείς με εγκεφαλικό επεισόδιο, αλλά και της μελέτης MIST3, που αφορούσε ασθενείς με ημικρανία. Έτσι το score του αγώνα που συνεχίζεται εδώ και αρκετά χρόνια μεταξύ ανοικτού και κλειστού με ομπρέλα ωοειδούς τρήματος, με βάση τις κλινικές μελέτες, έγινε 4-0 υπέρ του ανοικτού! Και αυτό, παρά το γεγονός ότι οι χρηματοδότες, οι διοργανωτές και εν μέρει οι διαιτητές του αγώνα ήταν οι παρασκευάστριες εταιρείες των συσκευών σύγκλεισης, γνωστών περισσότερο, λόγω του σχήματος, με το όνομα «ομπρέλες». Αν τώρα προσθέσουμε και τις δύο προοπτικές επιδημιολογικές μελέτες που ΔΕΝ συσχετίζουν το ανοικτό ωοειδές με τα εγκεφαλικά επεισόδια (SPARK, 2006 και ΝΟΜΑS, 2007) 4,5 και την μια που ΔΕΝ το συσχετίζει με τις ημικρανίες (NOMAS, 2008),6 το score σύμφωνα με  τη «βασισμένη σε ενδείξεις ιατρική» γίνεται 7-0 υπέρ της μη σύγκλεισης του ωοειδούς τρήματος!

Τι είναι το ωοειδές τρήμα, που τόσο έχει τραβήξει το ενδιαφέρον του ιατρικού κόσμου αλλά και της κοινής γνώμης τα τελευταία χρόνια; Μια φυσιολογική, μικρή επικοινωνία ανάμεσα στους κόλπους της καρδιάς,απαραίτητη για την κυκλοφορία του αίματος στο έμβρυο. Μετά τη γέννηση, η αποστολή του τελειώνει και τα δύο φύλλα του μεσοκολπικού διαφράγματος συμπίπτουν και αλληλεπικαλύπτονται κλείνοντάς το, έτσι ώστε οι δύο κοιλότητες, αριστερός και δεξιός κόλπος να μην επικοινωνούν. Παραμένει όμως ανάμεσά τους μια σχισμή σε όλα σχεδόν τα παιδιά, αλλά και στο ένα τρίτο των ενηλίκων, που κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να επιτρέψει μια μικρή επικοινωνία αίματος ανάμεσα στις δυο κοιλότητες. Αυτό είναι που ονομάζουμε«ανοικτό ωοειδές τρήμα» ή αν προτιμάται PFO (patent foramen ovale).

 

Του Βασίλη Θεοδωρόπουλου

«Η Ιστορία θέλει πατριωτισμόν, νά ειπής καί τών φίλωνέ σου καί τα καλά και τα κακά, καί τοιούτως φωτίζονται οί μεταγενέστεροι όπού θά τήν διαβάσουν, νά μήν πέφτουν σέ λάθη καί τότε σκηματίζονται τα έθνη» (Στρατηγός Μακρυγιάννης)

Μήπως κατάλαβες τώρα; Μήπως άνοιξες τα μάτια σου κι είδες την πραγματικότητα; Τι συνέβαινε τόσα χρόνια γύρω σου κι εσύ εθελοτυφλούσες,  οχυρωμένος πίσω απ` την όποια άνεση σου παρείχαν; Κι έτσι γέμισες από άχρηστα καταναλωτικά αγαθά; Σπίτι στην πόλη, αλλά και στην εξοχή, TV στο σαλόνι plasma, αλλά και στα υπνοδωμάτιά σου, αυτοκίνητο για την πόλη, ένα ή δύο, ίσως και cayenne, τζιπάρα 2000 κυβικών για τις …διακοπές σου, οι ντουλάπες και τα ντουλάπια σου τίγκα στα ρούχα, όλο αγόραζες ντουλάπες να τα βάλλεις, μη τα φάει το καυσαέριο κι ο σκώρος… Αμ για τα παιδιά; Στο ακριβότερο ιδιωτικό κι από `κει και πέρα, νάσου αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, μπαλέτο,  ταε-κβο-ντό, καράτε,  φροντιστήρια (που άρχιζαν απ` το δημοτικό σχεδόν…), να πηγαινοέρχονται στο σπίτι οι δάσκαλοι κι οι καθηγητές για ιδιαίτερα…

 

Κατάλαβες τώρα, τι σου συνέβαινε κακόμοιρε; Πόσο, μα πόσο, πλανεμένος ήσουνα…

Μήπως κατάλαβες τώρα,
γιατί σου δίνανε – τζάμπα - κάρτες οι τράπεζες; Κι υπέγραφες συμβάσεις, με τα ψιλά εκείνα στο τέλος των σελίδων γραμματάκια, που ούτε που τα είχες ποτέ σου διαβάσει;  Για να σου πάρουν το πατρικό σου. Δεκάρα δεν δίνανε για τις δόσεις σου… Ούτε που τους ένοιαζε, άλλωστε… Να μην τους πληρώνεις ήθελαν, κατά βάθος… Άσε, που δεν το `λεγαν ανοιχτά… Με τέτοια τυπωμένα χαρτιά, σου πήραν και σου παίρνουνε το σπίτι, το χωράφι, το μαγαζί, την επιχείρηση… Ανελέητοι, αδυσώπητοι, σαρκοφάγοι, αιμοδιψείς… Αυτό είχαν στο βάθος του μυαλού τους: Την εκ προμελέτης δολοφονία σου, την καταστροφή σου… Κι εσύ, κοκορευόσουνα, να δείχνεις τις κάρτες επιδεικτικά στο ανοιχτό σου πορτοφόλι, ή να το πετάς με καμάρι στο …super market ή στη μπουτίκ της γειτονιάς σου… Λες κι ήσαν δικά σου χρήματα, κάτι σαν προέκτασή σου, του ανδρισμού σου ή της θηλυκής σου οντότητας…

Μήπως κατάλαβες τώρα,
γιατί σε χώσανε στο χρηματιστήριο;  Όταν ένας πρωθυπουργός της χώρας κι άλλοι μάτσο υπουργοί προέτρεπαν τον απλό κόσμο να βάλει το κομπόδεμά του στο στημένο παιγνίδι του χρηματιστηρίου, δεν εννοούσαν ακριβώς τις παραγωγικές επενδύσεις, αλλά τον τζόγο. Στη βάση σε παρέσυραν να παίξεις… Κι άνοιγαν, η μια πίσω απ` την άλλη οι ΕΛΔΕ χρηματιστηριακές εταιρείες, σαν μανιτάρια στο δάσος, μετά το απόβρεχο…  Ως και στο τελευταίο κουτσοχώρι…  Κι όλοι κέρδιζαν, εκατομμύρια δραχμούλες… Τι μας λες, βρε εξυπνάκια;  Ποιος τά `χασε να τα βρεις εσύ; Κι όλοι γίνανε expert στις χρηματιστηριακές business κι ο ένας συμβούλευε τον άλλον, με ύφος 18 καρατίων αποφοίτου του UCLA ή του NYU, που μόλις επέστρεψε απ` τη Wall Street… Και κοντά σε σένα, αυτοί οι ξύπνιοι, έπαιξαν σε αβέβαιες δικές τους καλοστημένες κι ανύπαρκτες εταιρείες, με μετοχές δήθεν υψηλής απόδοσης, μαζί με τα δικά σου και τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, δήθεν να κερδίσεις κι εσύ – άμοιρε -  απ` τα πιθανά κέρδη, όταν έφτανες στη σύνταξη…

Όταν η «πρόληψη» βλάπτει σοβαρά την υγεία

«Ο καλύτερος γιατρός είναι αυτός που προλαβαίνει τη νόσο» λέει μια παλιά κινέζικη παροιμία. Το ίδιο νόημα είχε και η ρήση του Ιπποκράτη. Στη σύγχρονη Ιατρική είναι τεκμηριωμένο πως η πρόληψη προσφέρει πολύ μεγαλύτερο όφελος από τη θεραπεία και με πολύ μικρότερο οικονομικό κόστος. Όταν όμως με πρόσχημα την «πρόληψη» γίνεται κατάχρηση διαγνωστικών εξετάσεων και φαρμακευτικής αγωγής το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το αντίθετο.
Δημιουργούνται «ιατρογενείς νόσοι» και σοβαρή οικονομική επιβάρυνση των ασφαλιστικών ταμείων και των ίδιων των «ασθενών».

Προαθλητικός καρδιολογικός έλεγχος

Ο προαθλητικός καρδιολογικός έλεγχος έχει προσλάβει μεγάλη έκταση τα τελευταία χρόνια, κυρίως εξ αιτίας της μεγάλης δημοσιότητας περιστατικών αιφνίδιου θανάτου στην άθληση. Ο αιφνίδιος θάνατος στη διάρκεια αθλητικής δραστηριότητας ή και γενικότερα φυσικής άσκησης αποτελεί ένα πολύ σπάνιο, (0.6:100.000 αθλούμενους ανά έτος), αλλά ιδιαίτερα τραγικό γεγονός, καθώς αφορά συνήθως άτομα νεαρής ηλικίας και σε άριστη φυσική κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση, εκτός από τη βαθιά οδύνη της οικογένειας, προκαλείται  γενικότερη αίσθηση, συγκίνηση και ανησυχία λόγω της δημοσιότητας που δίνεται σε τέτοια γεγονότα. Δυστυχώς η κοινή γνώμη έχει συνηθίσει τους καθημερινούς πολλαπλάσιους θανάτους και αναπηρίες νέων ατόμων από άλλες αιτίες, όπως τα τροχαία, η χρήση ουσιών και οι αυτοκτονίες (σε κάθε θάνατο στην άθληση αντιστοιχούν τουλάχιστον 100 θάνατοι νέων από τις άλλες αιτίες).

Μια εντυπωσιακή πρωτιά για την Ελλάδα αποτελεί και η έμφαση που έχει δοθεί στον  προληπτικό προαθλητικό έλεγχο των παιδιών και των νέων.

Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που με απόφαση του υπουργείου Παιδείας για την εγγραφή στην πρώτη τάξη του δημοτικού σχολείου απαιτείται πλήρης καρδιολογική εξέταση! 

Των Νικολάου και Εμμανουήλ Απέργη

Ας δούμε πρώτα πώς λειτουργεί το σύστημα υγείας. Όσον αφορά τους παρόχους έχουμε: α) κλινικές, νοσοκομεία, μαιευτήρια, ψυχιατρικά κέντρα, ιατρικά εργαστήρια κ.ά. τα οποία είναι ιδιωτικά ή δημόσια (Ε.Σ.Υ. και νοσοκομεία αποκεντρωμένης διοίκησης), β) πάροχοι ασφαλειών μέσω εταιρειών που προσφέρουν ιδιωτική ασφάλιση και δημόσια ασφάλιση (ενταγμένοι στο Ε.Φ.Κ.Α. με κάποιους να προσφέρουν κύρια ασφάλιση, επικουρική ασφάλιση, ασφάλιση πρόνοιας), γ) πάροχοι φαρμάκων (ιδιωτικές φαρμακοβιομηχανίες), δ) φαρμακεία, ε) το Ε.Κ.Α.Β., στ) οι πολίτες, και ζ) ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

Το πρόβλημα που υπάρχει σήμερα είναι: ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. λειτουργεί ως εταιρεία αγοράς και πώλησης υπηρεσιών που μεσολαβεί μεταξύ των ανωτέρω παιχτών. Αγοράζει υπηρεσίες από τους παρόχους υγείας, αγαθά από τους παρόχους φαρμάκων, ασφάλεια από τις ασφαλιστικές και τα πουλάει στους πολίτες. Μόνο που αυτό είναι το πρόβλημα. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. δεν μπορεί να λειτουργήσει ανεξάρτητα και να προωθήσει τον ανταγωνισμό στην υγεία. Ο Ε.Ο.Π.Υ.Υ. μπορεί να λειτουργήσει ως ο καταλύτης, ως το χρηματιστήριο όπου οι πολίτες θα προσφέρουν τη ζήτηση για φάρμακα και ανάγκη υγείας και οι πάροχοι θα προσφέρουν τα αγαθά και τις υπηρεσίες στη δική τους τιμή.