«Αν και η υψηλή δόση βιταμίνης D αυξάνει την απορρόφηση ασβεστίου, η αύξηση αυτή είναι μόλις 1% και δεν μεταφράζεται σε κέρδη για την οστική μάζα στην σπονδυλική στήλη, στο ισχίο ή συνολικά στο σώμα» δήλωσε η Dr. Karen Hansen, associate professor of Medicine, University of Wisconsin School of Medicine & Public Health, Madison.

Επίσης η έρευνα δεν έδειξε να επηρεάζει η βιταμίνη D ούτε την μυϊκή μάζα, δύο τεστ της μυϊκής φυσικής κατάσης ή τον κίνδυνο πτώσης.
Τα ευρήματα αυτά δημοσιεύονται στο περιοδικό «JAMA Internal Medicine».

Οι ερευνητές λένε ότι σχεδόν οι μισές μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες εκδηλώνουν κάποιου είδους οστικό κάταγμα εξαιτίας χαμηλής οστικής μάζας, χαμηλής μυϊκής μάζας ή/και χαμηλής οστικής πυκνότητας.

Η νέα έρευνα έγινε σε 230 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με ανεπάρκεια βιταμίνης D. Μεταξύ 2010-2013 οι γυναίκες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες και λάμβαναν υψηλή ή χαμηλή δόση της βιταμίνης, ή εικονικό φάρμακο.

Καρδιολογική Εταιρεία: Όσα πρέπει να γνωρίζετε για την απειλή του τσιγάρου στην υγεία ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑ IATΡΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Οι καπνιστές παθαίνουν 4-5 φορές συχνότερα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου σε σχέση με τους μη καπνιστές.

Σε προοπτική δεκαετίας, ο αντίστοιχος κίνδυνος είναι διπλάσιος στους καπνιστές άνω των 50 ετών και πενταπλάσιος στις ηλικίες κάτω των πενήντα.

 

Οι καπνιστές έχουν τριπλάσιες πιθανότητες να μη φτάσουν τα 70 χρόνια σε σχέση με τους μη καπνιστές.

Η νικοτίνη προκαλεί εθισμό ίσο με εκείνο της ηρωίνης.

Παράλληλα, βαρύτατες είναι και οι επιπτώσεις του παθητικού καπνίσματος, καθώς η έκθεση στον καπνό του περιβάλλοντος έχει ως αποτέλεσμα ο παθητικός καπνιστής να εισπνέει πάνω από 4.000 χημικές ουσίες, από τις οποίες τουλάχιστον 250 είναι επιβλαβείς και περισσότερες από 50 καρκινογόνες.

Το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σημαντικό και στην Ελλάδα, καθώς έχουμε τα «πρωτεία» στην κατανάλωση τσιγάρων, ενώ η συχνότητά του εξακολουθεί να αυξάνεται, σε αντίθεση με τις άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες βαίνει συνεχώς μειούμενη (μείωση σχεδόν κατά 50% τα τελευταία χρόνια).

Στην πατρίδα μας το 51.2% των ανδρών, το 25.7% των γυναικών και το 38.2% του γενικού πληθυσμού είναι καπνιστές και, μάλιστα, στις πιο παραγωγικές ηλικίες (25- 44 ετών) το ποσοστό τους φθάνει το 64.2% στους άντρες, το 37.0% στις γυναίκες και το 50.7% στο γενικό πληθυσμό. 

Αυτά τόνισαν, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος (31 Μαΐου), ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Ε.Κ.Ε., Συντονιστής Διευθυντής του Καρδιολογικού Τμήματος του Γ.Ν. Πειραιά «Τζάνειο» κ. Στέφανος Φούσας, ο Γ. Γραμματέας του Δ.Σ., Καρδιολόγος, Διευθυντής του Αιμοδυναμικού Εργαστηρίου του Καρδιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Αθηνών «Αλεξάνδρα» κ. Ιωάννης Κανακάκης, ο Σύμβουλος του Δ.Σ., Καρδιολόγος κ. Ευάγγελος Μάτσακας και ο Σύμβουλος του Δ.Σ., Καρδιολόγος, Διευθυντής Ε.Σ.Υ. του Καρδιολογικού Τμήματος του Γ.Ν. Πειραιά «Τζάνειο» κ. Στυλιανός Χαντανής.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε και με την ευγενική υποστήριξη της Bayer Hellas.

Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν έναν νέο τρόπο να αναγεννήσουν γερασμένα κύτταρα και να τα κάνουν όχι μόνο να δείχνουν νεότερα αλλά και να συμπεριφέρονται ως νέα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσαν στο επιστημονικό έντυπο BMC Cell Biology.

Η εξέλιξη αυτή έχει την δυνατότητα να οδηγήσει σε νέα θεραπείες που θα βοηθήσουν τους ανθρώπους να μεγαλώνουν καλύτερα, χωρίς να βιώνουν κάποιες από τις εκφυλιστικές επιπτώσεις της φυσιολογικής διαδικασίας της γήρανσης.

Επιστημονική ομάδα με επικεφαλής την Δρ Λορνα Χαρρις, καθηγήτρια Μοριακής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, ανακάλυψε έναν νέο τρόπο να αναγεννά ανενεργά γερασμένα κύτταρα. Εντός λίγων ωρών από τη θεραπεία, τα η ηλικιωμένα κύτταρα άρχισαν να διαχωρίζονται και να έχουν μακρύτερα τελομερή, τα προστατευτικά κάλυπτρα των χρωμοσωμάτων που κονταίνουν με την ηλικία.

Η μελέτη είναι συνέχεια προηγούμενης εργασίας της ίδιας ερευνητικής ομάδας που είχε διαπιστώσει ότι μια ομάδα γονιδίων που ονομάζονται παράγοντες συγκόλλησης προοδευτικά απενεργοποιούνται καθώς μεγαλώνουμε.

Κατά τη φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης, οι ιστοί συσσωρεύουν γερασμένα κύτταρα που είναι μεν ζωντανά αλλά δεν μπορούν να αναπτυχθούν ή να λειτουργήσουν φυσιολογικά. Αυτά τα ηλικιωμένα κύτταρα χάνουν την ικανότητα να ρυθμίζουν τα γονίδια. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι ιστοί και τα όργανά μας γίνονται επιρρεπή στις ασθένειες καθώς μεγαλώνουμε.

Η παραδοσιακή μέθοδος αποκατάστασης καρδιοπαθών μέσω άσκησης, είναι η συμμετοχή τους σε αερόβιες κυρίως δραστηριότητες, οι οποίες ενεργοποιούν τις μεγάλες μυϊκές ομάδες του σώματος. Τέτοιες δραστηριότητες, είναι

  • το περπάτημα,
  • το κολύμπι και
  • το στατικό ποδήλατο.

Τα αποτελέσματα από αυτό το είδος αερόβιας άσκησης περιλαμβάνουν:

  • αύξηση στην μέγιστη πρόσληψη του οξυγόνου (VO2max),
  • μείωση στη ζήτηση οξυγόνου από το μυοκάρδιο και
  • αύξηση στην ανοχή στην άσκηση.

Είναι αποδεδειγμένη η θετική και ουσιαστική επίδραση της αερόβιας άσκησης ως προς την  βελτίωση ή και επαναφορά των φυσιολογικών επιπέδων τριγλυκεριδίων στους υπεργλυκεριδικούς ασθενείς. Ωστόσο, οι περισσότερες δραστηριότητες της καθημερινότητας εμπεριέχουν κινήσεις που απαιτούν αυξημένα επίπεδα μυϊκής δύναμης, προκειμένου να επιτευχθούν δραστηριότητες που εμπεριέχουν άρσεις φορτίων, μεταφορά φορτίων και ανάβαση σκαλιών (Mc Kelvie & Mc Cartney 1990).

Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι οι καρδιοπαθείς υστερούν σημαντικά ως προς την μυϊκή δύναμη (Mc Cartney et al. 1989, Oldridge et al. 1989). Ο πιο διαδεδομένος και συνήθης τρόπος βελτίωσης της μυϊκής δύναμης υγιών ατόμων, είναι μέσω της προπόνησης με βάρη και αντιστάσεις. Μέχρι πρόσφατα αυτού του είδους η άσκηση σε καρδιοπαθείς   είχε   αποφευχθεί λόγω των  αιμοδυναμικών ανταποκρίσεων που παρατηρούνται κατά τη διάρκεια της ισομετρικής (στατικής) άσκησης με βάρη. Ωστόσο, σύγχρονες έρευνες έχουν αποδείξει πως τα βάρη δεν αποτελούν μια απλή ισομετρική άσκηση αλλά και μια διαφορετική αιμοδυναμική ανταπόκριση σε καρδιοπαθείς. Για την υποστήριξη του παραπάνω, έχουν σχεδιασθεί έρευνες που αφορούν στα βάρη σε επιλεγμένες ομάδες καρδιοπαθών. Τα αποτελέσματα αυτών των ερευνών σ' αυτή την ομάδα έχουν αποδείξει ότι η δραστηριότητα είναι όχι μόνο ασφαλής αλλά και ωφέλιμη σε περιόδους βελτίωσης της λειτουργικής ικανότητας των ασθενών. Η προπόνηση με βάρη μπορεί επίσης να επηρεάσει τους παράγοντες κινδύνου εμφάνισης στεφανιαίας νόσου (Mc Kelvie &  Mc Cartney 1990).

 

Πηγές: Βιβλιογραφία Mc Kelvie R.S. and Mc Cartney N (1990). Weightlifting training in cardiac patients, Sports Medicine, 10 (6,) 355-364. Mc Cartney N., Oldridge N.B., Hicks A., Jones N.L. (1989a). Maximal isokinetic cycle ergometry in patients with coronary artery disease. Medicine and Science in Sports and Exercise, 21, 313-318. Oldridge N.B., Mc Cartney N., Hicks A., Jones N.L. (1989). Improvement in maximal isokinetic cycle ergometry with cardiac rehabilitation. Medicine and Science in Sports and Exercise, 21, 308-312.

Διαφορά έστω και μισής μονάδας ίσως κρύβει περιφερική αρτηριακή νόσο!

Στο ευρύ κοινό παραμένει άγνωστο, αλλά η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, η Διεθνής Εταιρία για την Υπέρταση όπως και η Ευρωπαϊκή Εταιρία Υπέρτασης έχουν υιοθετήσει τη σύσταση -την οποία οφείλουν να γνωρίζουν ιατροί και νοσηλευτές- για υποχρεωτική μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και στα δύο χέρια των υπερτασικών. Και αυτό γιατί, όπως αποδεικνύει και πρόσφατη μελέτη του πανεπιστημίου Exeter, μία διαφορά της τάξης της μισής μονάδας (5 mm/Hg) στη λεγόμενη «μεγάλη», αρτηριακή συστολική πίεση, μεταξύ των δύο χεριών μπορεί να υποκρύπτει την ύπαρξη περιφερικής αρτηριακής νόσου, την οποία ενδεχομένως ο ασθενής δεν έχει καν αντιληφθεί.

Στους γιατρούς ήταν ήδη γνωστό ότι η απόκλιση αυτή υποκρύπτει αυξημένο κίνδυνο για στένωση ή σκλήρυνση των αρτηριών και για μείωση της ροής αίματος στα πόδια και στις κνήμες αλλά και στον εγκέφαλο. Η περιφερική αγγειακή νόσος που εκδηλώνεται συχνότερα σε διαβητικούς και σε καπνιστές προκαλεί στένωση αρτηριών δημιουργώντας κίνδυνους απόφραξης, με ισχαιμία, ζωτικών οργάνων και κίνδυνο θανάτου ή σοβαρών μόνιμων αναπηριών.


Οι Βρετανοί ερευνητές του Exeter, που μελέτησαν δείγμα 3.000 υγιών μεν αλλά υπερτασικών ατόμων ηλικίας 50 έως 70 ετών, διαπίστωσαν ότι η ελάχιστη αυτή διαφορά στην πίεση μεταξύ δεξιού και αριστερού χεριού μαρτυρεί ότι έχουν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν σοβαρό -μοιραίο ίσως- καρδιακό επεισόδιο σε ορίζοντα οκταετίας. Παρότι το δείγμα των υπερτασικών δεν περιλάμβανε άτομα με συμπτώματα καρδιακής νόσου, οι μετρήσεις θεωρούνται ανησυχητικές καθώς στο 60% των συμμετεχόντων στη μέτρηση διαπιστώθηκε απόκλιση μετρήσεων πίεσης μεταξύ αριστερού και δεξιού χεριού.

Από παλαιότερες μελέτες έχει επισημανθεί ότι όσο η απόκλιση της μέτρησης μεταξύ αριστερού και δεξιού χεριού μεγαλώνει -χωρίς να έχει σημασία σε ποιο χέρι μετράται υψηλότερη αρτηριακή πίεση ούτε εάν η μέτρηση γίνεται διαδοχικά ή ταυτόχρονα- τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος, καθώς αποκαλύπτεται ότι υπάρχει σοβαρή βλάβη σε κεντρική αρτηρία στο ένα ήμισυ του σώματος. Για παράδειγμα εάν η διαφορά υπερβαίνει τα 15 mm/ Hg ο κίνδυνος θανάτου λόγω καρδιαγγειακής νόσου (εγκεφαλικά επεισόδια, έμφραγμα, καρδιοπάθειες) αυξάνεται κατά 70%.

Η άσκηση συνήθως μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, καθώς η ινσουλίνη είναι πιο αποτελεσματική κατά τη διάρκεια της άσκησης. Ωστόσο, σε ανθρώπους που πάσχουν από διαβήτη, η πολύ μεγάλη μείωση του σακχάρου μπορεί να είναι επικίνδυνη.

Ακολουθούν συμβουλές του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν για να διατηρούν οι διαβητικοί υγιή επίπεδα σακχάρου όταν ασκούνται:

  • Ελέγξτε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, πριν και μετά την άσκηση -και κατά τη διάρκειά της αν είναι εφικτό- και καταγράψτε τα αποτελέσματα.
  • Αν πρόκειται να ασκηθείτε έντονα σιγουρευτείτε ότι πρώτα έχετε καταναλώσει ένα γεύμα.
  • Μιλήστε στο γιατρό σας σχετικά με την πιθανή προσαρμογή της δόσης ινσουλίνης για την άσκηση.
  • Κρατάτε στα χέρια σας σνακς -ειδικά ορισμένα με ζάχαρη- όταν ασκείστε.
  • Μην κάνετε ένεση ινσουλίνης σε σημείο του σώματος που θα χρησιμοποιηθεί έντονα στην άσκηση, καθώς θα απορροφηθεί γρηγορότερα. Για παράδειγμα, αν πρόκειται να τρέξετε, κάνετε την ένεση στην κοιλιά, αντί στο πόδι.

Πόσο σίγουροι μπορούμε να είμαστε για την ασφάλεια του εμφιαλωμένου νερού που πίνουμε; Σύμφωνα με τον Ενιαίο Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) το 98% των δειγμάτων που ελέγχει είναι απόλυτα ασφαλή. « Από τα αποτελέσματα των ελέγχων που έχουν διενεργηθεί , προκύπτει ότι τα εμφιαλωμένα νερά που διακινούνται στην ελληνική αγορά παρουσιάζουν πολύ υψηλό ποσοστό συμμόρφωσης με τη νομοθεσία» επισημαίνει ο πρόεδρος του ΕΦΕΤ Ιωάννης Τσιάλτας.

Σε ότι αφορά τους ελέγχους που διενεργήθηκαν το 2012 σύμφωνα με τον ΕΦΕΤ μόνο δύο δείγματα βρεθήκαν μη κανονικά. «Από το σύνολο των 105 δειγμάτων που ελέγχθηκαν για περίπου 2.100 εργαστηριακές αναλύσεις που διενεργήθηκαν μόνο 2 δείγματα βρέθηκαν μη κανονικά – μη ασφαλή, ως προς το μικροβιακό φορτίο.

Επίσης, κανένα από τα 30 δείγματα που ελέγχθηκαν για εξασθενές χρώμιο δεν υπερέβαινε το όριο της νομοθεσίας των 50μg/L που αφορά στο συνολικό χρώμιο» αναφέρετε στην ιστοσελίδα του φορέα. Σε ότι αφορά τους ελέγχους του 2013 σύμφωνα πάντα με τον ΕΦΕΤ ολα τα δείγματα βρέθηκαν συμμορφούμενα με τη νομοθεσία τόσο προς τους μικροβιολογικούς ελέγχους όσο και ως προς τα βρωμικά ιόντα. Επίσης τα δείγματα που ελέγχθηκαν για εξασθενές χρώμιο και ολικό χρώμιο βρέθηκαν επίσης συμμορφούμενα με τη νομοθεσία.